yazarların anlamsız alışkanlıkları

aldığım her kitabın ilk sayfasına sanki dünyayı gezecekmişcesine ısrarla "il" ve tarih yazmak. tarih tamam da kendimi bildim bileli o il hiç değişmiyor.
devamını gör...
sigara kullanmaktır. on küsür sene evvel salaklık edip başladım. sebebi ne? anlamsız. gelecek kaygısı!

ya sen kimsin de gelecek kaygısı triplerine giriyorsun. neymiş? kariyermiş, idealleri varmış, hedefleri bilmem neymiş... bak! kendi kendine yüklen yüklen, sinir stres ve yanlış arkadaş ortamı derken al, hâlen daha kurtulup atamadım yakamdan.

gelecek kaygısı anlamsız. o yaşlarda anlamıyorduk, kariyer belası yüzünden kendimizi yiyip saçmalıyorduk. hey ki hey zaman...
devamını gör...
bir şeyle uğraşırken burnumdan çıkardığım materyali hap yapıp masaya dizmek dâhi bir kaç gün kurumasını beklemek. sağa sola atınca ayağa yapışma riski var. ayağa yapışan sümük fobim var ne'apayım?!
devamını gör...
- odam dağınıkken uyuyamıyorum, evden çıkamıyorum.
- evi akşamüstü temizliyorum.
- gün içinde canım sıkıldıkça annemi arıyorum. o an ne yaptığını öğrenip 20 sn sonra kapatıyorum.
- bir ayakkabı ya da eşyam parçalanıp kullanılmayacak aşamaya gelmeden onu asla atmıyor eski statüsüne koyamıyorum.
devamını gör...
aşırı anlamsız ve saçma bulduğum ama yine de uyguladığım alışkanlıklardır.

-yeni aldığım veya o sırada okuduğum bir kitabın sayfalarını durup durup koklamak.* sayfaların ve ciltlerin kokusu gerçekten çok hoş ve bana güzel şeyler hissetiriyor. tuhaf bir alışkanlık ama insanın hafızasına kazınıyor. bir zaman sonra, her yayın evinin kendi kokusu olduğunu ve bunları bakmadan tanıyabildiğini farkediyorsun.**

-kaldırımda yürürken çizgilere basmaktan nefret etmek ve çaktırmadan, basmamak için dikkat etmek.

azıcık düşünülse, biraz daha uzayabilecek listedir.*
devamını gör...
sokaktaki afişleri yırtmak bayılıyorum buna. hele ucundan tuttuğum afiş komple sökülürse mest oluyorum. boyuma gelen ağaç yapraklarını koparmak var bi de. afiş yırtmak kadar zevkli olmasa da kokulu bir yapraksa eğer baya bir süre de kokluyorum sonra yere atıyorum. tabiki çevreciyim bu arada. yere atarken çevreyi de kirlettiğim için üzülüyorum aynı zamanda.
devamını gör...
on parmağımın hepsini tek tek sırayla kütleyene kadar uğraşmak. bir tanesi kütlemedimi baştan tekrar başlıyorum. stresten olduğunu düşünüyorum.
devamını gör...
hızla kapanmak üzere olan kapıdan geçmek ama kapı kapanacak diye panik olmayıp koşmayacaksın adımını hızlandırabilirsin kapıya temas ve destek yok. mevcut aralıktan hafif yan yaparak geçtin geçtin işte o zaman winner benim. burada loser olmamak için iyi durum analizi yapıp geçip geçemeyeceğinizi kestirebilmelisiniz.

bir diğeri çoğu kez önümde yürüyen kişiyi geçmeye çalışıyorum.

havaya yazı yazmayı da unutmamak lazım.

başka şeyler daha var bunlar gibi onlar da hiç işinize yaramayacak bilgiler.
devamını gör...
3-4 sene evvel porselen kirpi şeklinde bir kumbara aldım. kumbaraya para vermek saçma olabilir ama bana kolay açamayacağım ve beni teşvik edecek bir şey lazımdı. bu kirpi de tam bu vizyonda bir meta. eve gelince cüzdanda ne kadar bozukluk varsa içine atıyorum. bir challenge bu, ne kadar olursa olsun tüm bozukluklar. hatta bazen daha çok atmak için bozukluğum varken kağıt verip bozdurduğum oluyor. bozuk para müptelası oldum velhasıl. evde de teamülen sahipsiz bozuk paralar bu kumbaraya giriyor. bu kuralı da annem koydu. bir nevi anayasa yani.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar