buraya belki yüzlercesini yazabilirim. yalnız, bazen öyle bir cümle oluyor ki... diğer hepsini içine alıyor gibi.

yaşadığım hayata karşılık kendimi cezalandırıyorum.
devamını gör...
"pardesüsünün yakasını kaldırdı, kalabalığa karıştı..."
not: ufff ne afilli söz. az uğraşmadım. kızlar artık cahit zarifoğlu'na düşmüyorlar.
devamını gör...
"acaba iyi bir şey olacak mı? hayır, dedim kendime. iyi şeyler birdenbire olur, bu kadar bekletmez insanı. sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. ya da hiçbir şey çıkmaz.”
devamını gör...
bir de şu var; “ yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.

kederli olduğum da söylenemez zaten. buna sebep de yok çünkü. ne taze bir ölüye sahibim, ne felaket geçirenlerim var.

dedim ya oturuyorum öylece. iyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.”
devamını gör...
her yazar farklı bir dünya, ayrı bir yaşam tarzıdır. hepsinden bir parça bulabileceğin gibi hiçbir halt alamayacağın yazarlar da olacaktır. mesele özgünlüktür özenti değil diyerek özetlediğim durum.
devamını gör...
bu garip duruma düşeli on beş yıldan çok geçtiği halde, yine de düş gibi geliyor. hala karşımda duruyorlar daha fazla dayanamayıp ne söylemem gerekiyorsa hepsini bir çırpıda söyledim işte:

-vicuvvfshıhhsscuuf
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar