yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesinde olmak

atsız demiş ya...
artık veda zamanına pek fazlaca kalmadı,
yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesindeyim.

öyledir işte. yaşayan ölülerden olmak nasıl bir his bunu zamanla idrak ediyorsun. akışına bırakıyor, günü bitirmenin geçirmenin derdine bile düşmüyorsun artık. ne olacaksa olsun da bitsin diyorsun.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar