zebun

"güçsüz, zayıf, âciz" anlamına gelen kelime.

şirler pençe-i kahrımda olurken lerzân.
beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek
.*
devamını gör...
zayıf, güçsüz bırakılmış.
cemal safi üstadın tek hece isimli eserindeki kullanımını görüyoruz :

var mı beni içinizde tanıyan
yaşanmadan çözülmeyen sır benim
kalmasa da şöhretimi duymayan
kimliğimi tarif etmek zor benim

bülbül benim lisanımla ötüştü
bir gül için can evinden tutuştu
yüreğine toroslar’ dan çığ düştü
yangınımı söndürmedi kar benim

niceler sultandı, kraldı, şahtı
benimle değişti talihi, bahtı
yerle bir eyledim taç ile tahtı
akıl almaz hünerlerim var benim

kamil iken cahil ettim alimi
vahşi iken yahşi ettim zalimi
yavuz iken zebun ettim selimi
her oyunu bozan gizli zor benim

yeryüzünde ben ürettim veremi
lokman hekim bulamadı çaremi
aslı için kül eyledim keremi
ibrahim’in atıldığı kor benim

sebep bazı leyla bazı şirin'di
hatırım için yüce dağlar delindi
bilek gücüm ferhat ile bilindi
kuvvet benim, kudret benim, fer benim

ilahimle mevlana’yı döndürdüm
yunusumla öfkeleri dindirdim
günahımla çok ocaklar söndürdüm
mevladanım hayır benim, şer benim

benim için yaratıldı muhammed
benim için yağdırıldı o rahmet
evliyanın sözündeki muhabbet
enbiyanın yüzündeki nur benim

kimsesizim hısmım da yok hasmım da
görünmezim cismimde yok resmim de
dil üzmezim tek hece var ismimde
barınağım gönül denen yer benim
benim adım aşk!
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar