dünyanın en büyük ironisidir. zengin adam beslenirken en doğal olanı arar ve o şekilde beslenirken fakirler ketçap mayonez, hardal gibi tamamen sentetik ürünleri arzular. zenginler kafanın sakin olacağı yerleri tercih ederken varoşlarda bile olsa büyük kalabalık şehirlerde yaşamayı isteyen fakirlerin sayısı belirsiz. zenginler parasını çoğu zaman ihtiyaç üzerine kullanırken fakirler sırf gösteriş adına zengin gibi takılmayı pahalı şeyleri almayı umut eder. mallık işte.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar